O LUME QUE MORRÍA SÓ

“O LUME MORRÍA SÓ”  (65)

Boa tarde.

(Teño cavilado moito arredor dos lumes na Galiza e, podédesme crer: non atopo razóns lóxicas para tanto desleixo, deixamento…  Semella que non vai connosco. Ademais,  ao parecer, na práctica totalidade dos lumes non se dá cos responsábeis. Tamén, coido que os veciños dos lugares afectados, como acostuma pasar arreo, non sempre colaboran para facilitaren as tarefas dos efectivos policiais de turno. Así pasa que, uns polos outros, os pirómanos teñen o camiño sen atrancos para seguir coas súas barrabasadas incendiarias).

Galerías de imaxes ordenadas

Tempo de inverno (2)
Ver imaxes

LÉMBROME...

Boa tarde.

Vai uns días, atopándome na casa, pola noite, na cama e con insomnio, véuseme  á cabeza contar cantas casas de Navea lembro habitadas. Moitas!!! Posibelmente algúns dos lectores recorden máis, polo que quedan convidados a engadilas.

NA PROCURA DO SILENCIO

Bo día.

Olla a rúa agochado tralos vidros abafados da fiestra e, mentres, cantaruxa os versos da nosa grande, universal, eterna Rosalía: “Chove, chove, na casa do probe…”

─E non para, vaia día!

As algarias Naveás

Boa tarde.

"CEREIXAS"

Acceso á primeira colleita de cereixas

Bo dia,

Alá polo mes de marzo comezamos un proxecto: loitar contra o esquecemento. Aínda que sabemos que non hai maneira de vencelo, hai que loitar.

Tempo de recolleita

Outono
Outono
Outono

O GAITEIRO NA GALIZA RURAL

“O GAITEIRO NA GALIZA RURAL” (61)

Boa tarde.

(Esta lenda/conto, ven de lonxe. Na nosa cociña, arredor do lume, naquelas  noites do longo e xélido inverno, escoitávase a cotío. O narrador non era outro que o noso pai. Gostaba de agasallarnos con contos moi sinxelos pero que abranguían todo o acervo cultural da época, pero sobre todo de animais salvaxes , aínda que tamén os que convivián nas cortes  e poleiros da casa, tiñan o seu oco.

FESTA DA MADALENA NOS ANGUIEIROS

“FESTA DA MADALENA NOS ANGUIEIROS”

Boa tarde.

(O visionado dun video con imaxes da aldea dos Anguieiros (para min moi fermosas por certo), tróuxome ao maxín unha, coido, fermosa e divertida experiencia de cando era un rapacete. Aquí vola deixo por se alguén quer dispor).

Un domingo daqueles que non  tiñamos ren a facer, algún do grupo dos que nos xuntabamos para acudir ás festas, propuxo que habiamos de ir á Madalena aos Anguieiros. Eu nunca tivera a oportunidade de visitar aquel lugar, só o coñecía pola visión que se ten dende a estrada de Montefurado.

AXUDAS NO SEIXO

AXUDAS NO SEIXO” (59)

( A teima segue, aquí vos deixo o que fai número cinco)

A altitude das montañas que lle dan abeiro ao noso lugar, e que en certos aspectos convérteno nun paraíso, ao mesmo tempo, en épocas pretéritas pechábano (hoxe non é así loxicamente) dentro da súa contorna máis próxima con poucas fiestras ao exterior; coido que iso repercutía no xeito de sermos e de comportármonos; faltábannos visións abertas e perspectivas ao lonxe.

Páxinas

Subscribirse a Navea está no mundo!  RSS